Joepie het zwembad is klaar.

Heerlijk vroeg op want we moeten nog het een en ander lamineren. Wel jammer dat ik buikloop heb maar dat hoort er hier ook een beetje bij. Gelukkig heeft Renee de pillen uit Egypte bij zich dus neem ik die in.  Helaas gaat de stroom eruit als we ons wassen en aankleden. Dus geen kop thee, geen noedels tussen de middag, niet lamineren en op de heetste dag tot nu toe geen ventilator en koelkast. Dan maar water bij het ontbijt, brood mee en zweet op  onze rug. We gaan om 8.00 uur op weg en om 8.15 is de bus er, het is een volle bak met dertig kinderen, zes leidsters, de chauffeur en wij.  Gelukkig is het niet zo ver rijden maar in Nederland is dit ondenkbaar. Het busje valt bijna uit elkaar en ik hoop dat we nog meemaken dat de eigen Taccobus gaat rijden. Met het sponsorgeld, wat ik nog ga krijgen met de Ghanese maaltijd op school, heb ik meebetaald om de bus die er was op te knappen. Als het goed is komt hij morgen en anders woensdag, spannend. De kinderen gaan eten en wij gaan direct aan de slag. Renee gaat de visjes op het zwembad schilderen en ik ga cijfers met dobbelstenen ernaast aan de kaarten nieten die er al hingen. Vandaag ga ik de dobbelsteen introduceren. Ik laat Mercy zien wat de bedoeling is en ook laat ik de dagen van de week zien die we vrijdag nog opgehangen hebben. Ze gaat nu met alle dingen aan de slag en ik ben echt trots op haar. De dagen van de week kennen de kinderen aardig, en ze hebben er ook een leuk versje bij waarbij ze de dagen in het Engels en het Twi leren. Daarna gaan ze tellen en wordt de dobbelsteen gebruikt, de kinderen moeten hem gooien en dan de stippen tellen.Als ze het weten wijzen ze de bijbehorende kaart aan. Ze worden beloond met applaus, ze doen hier veel aan positieve stimulatie. Helaas ook af en toe met veel geschreeuw als een kind iets niet weet en ik zit aan met kromme tenen. Voor ik het weet is het pauze en gaan ze naar buiten. Ik geef Mercy feedback en vertel haar dat ik trots op haar ben, ze staat te stralen. Na de pauze gaat ze met de cijfertjes op het magneetbord aan het werk. Af en toe moet ze de klas uit en neem ik het van haar over. Het lastige is wel dat ik alleen Engels spreek en dat de kinderen me niet altijd begrijpen.

 Als ze bijna klaar is bedenk ik dat het wel leuk is om nog een verwerkingsopdracht te doen. Renee  komt af en toe naar binnen want het is buiten echt niet te harden; om 8.00 uur was het al 28 graden. We maken samen even een werkblad met  1 t/m 10 en de kinderen moetende hoeveelheid rondjes tekenen wat het getal aangeeft. Voor de jongsten is dit nog erg lastig maar ik prijs ze allemaal de hemel in. Dan is het lunchpauze. Ik ga even bij het zwembad kijken en het ziet er erg leuk uit, er staan rode witte en blauwe visjes op. Niet nationalistisch bedoeld maar dit waren nog de enige bruikbare kleuren die er waren. Wel is er nog een tube oranje dus maak ik er nog wat goudvissen bij. We zijn dus met vlag en wimpel geslaagd voor dit project.

Nog even de laatste visjes verven.

 Dan ga ik weer snel naar binnen want het is te heet om buiten te blijven, ik voel me een beetje brak en ga even liggen. Renee zit buiten onder het afdak en wordt omringd door een heel stel kinderen die haar afwisselend madam of bruni (witte) noemen. Ze speelt met hun tot het busje komt.

Renee haar zonnebril was toch wel erg interessant.

We besluiten met de trotro mee terug te gaan want er zijn niet zoveel dingen die we nog hier kunnen doen. We hopen op stroom zodat we nu het lamineerwerk kunnen doen. Ook willen we nog naar het dorp om wat souvenirtjes te kopen. Helaas is er geen stroom en ga ik even liggen en Renee gaat lezen. Om 16.00 uur maakt ze me wakker, ondanks de hitte ben ik toch in slaap gevallen. Als we willen gaan komt David en we bespreken een wat dingen. Hij laat ons de charityshop zien die naast ons huis is. De bedoeling hiervan is dat mensen voor weinig geld kleding, eten en serviesgoed kunnen kopen. De opbrengst komt ten goede van de crèche. Het is best een ongeorganiseerd geheel en wij stellen voor om dit morgen als klus beet te pakken. David is blij met dit aanbod dus een nieuwe uitdaging voor morgen. Het is heel erg aan het betrekken buiten en het begint te waaien dus we hopen op regen. Dit betekent wel dat we snel moeten eten, met regen kun je buiten geen eten klaar maken. Dus er wordt niet geshopt. We zitten gezellig met David op de veranda te kletsen. Helaas komt er geen regen. Om 18.15 uur gaat de ventilator aan en een half uur later weer uit. Maar gelukkig na een kwartier weer aan tot nu aan toe. Jullie zijn weer bijgepraat en wij gaan lekker ananas eten, tot morgen.